گزارش یک- زهرا فراهانی، مدیررسانه‌ای تیم ملی فوتبال بانوان ایران - گاهی فوتبال فقط یک بازی نیست؛ روایت ایستادن است. روایت ادامه دادن. روایت باور داشتن وقتی همه‌چیز علیه توست. صعود تیم ملی فوتبال بانوان ایران به جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۶ در روزهایی رقم خورد که کشور درگیر جنگی ۱۲ روزه بود؛ روزهایی آکنده از التهاب و نگرانی. اما درست در همان روزها، دختران فوتبال ایران تصمیم گرفتند روایت دیگری بنویسند؛

 روایتی از تمرکز، از همدلی و از امید. آن صعود تنها یک نتیجه ورزشی نبود؛ بیانیه‌ای بود از نسلی که می‌خواهد دیده شود و حق خود را مطالبه کند. قرعه، مسیری دشوار پیش روی ایران گذاشته است؛ هم‌گروهی با استرالیا میزبان، تیمی منظم و باتجربه؛ کره جنوبی نایب‌قهرمان دوره گذشته با ساختاری تاکتیکی و منسجم؛ و فیلیپین، تیمی رو‌به‌رشد و جسور که با سرمایه‌گذاری‌های اخیر، چهره‌ای تازه از خود ساخته است.

نام‌ها بزرگ‌اند، اما فوتبال میدان اراده‌هاست. پس از صعود تاریخی، اردوهای آماده‌سازی با نظمی فشرده دنبال شد؛ تمرینات سنگین، آنالیزهای دقیق و کار بر جزئیاتی که در این سطح تعیین‌کننده‌اند. حضور در تورنمنت‌های تدارکاتی، فرصتی بود برای آزمون، اصلاح و ساختن باوری تازه؛ باوری که در دل همین روزهای سخت شکل گرفت.
اکنون بازیکنان ایران آماده سفر به گلدکوست هستند؛ شهری ساحلی در استرالیا که قرار است صحنه تقابل رؤیا و واقعیت باشد. برای برخی، نخستین تجربه در چنین سطحی است و برای برخی دیگر، شاید مهم‌ترین فصل از یک مسیر طولانی.
این تیم آمده است رقابت کند. آمده است فاصله‌ها را کمتر کند. آمده است نشان دهد که تسلیم، در فرهنگش جایی ندارد. آن‌ها برای حضور نیامده‌اند؛ برای اثبات آمده‌اند. حالا زنان ایران، با پیراهنی که وزن تاریخ را بر دوش دارد، آماده‌اند دوباره بنویسند: ما هنوز ایستاده‌ایم.

عکس:تزئینی است.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال