جنگ نابرابر ایران در دو جناح

ستون ویژه - در رویدادی که باید فستیوالی فوتبالی برای هم‌بستگی و اتحاد کشورها زیر یک پرچم واحد به نام فیفا باشد، کاروان ایران ناچار شده بخشی از انرژی خود را صرف عبور از موانعی کند که هیچ ارتباطی با فوتبال ندارند و این در حالی است که بقیه تیم‌ها تمام تمرکز خود را معطوف به جام و رقابت کرده‌اند. سرمربی تیم ملی وقتی از «مظلوم‌ترین تیم جام جهانی» صحبت کرد، صرفاً به یک مسابقه یا یک نتیجه اشاره نداشت. مجموعه اتفاقاتی که از روزهای ابتدایی حضور ایران در آمریکا رخ داده، این احساس را به وجود آورده که تیم ملی در شرایطی متفاوت از بسیاری از رقبای خود قرار گرفته است.

غیبت برخی مدیران و اعضای پشتیبانی به دلیل مشکلات ویزا، اختلال در برنامه‌ریزی سفرها، دردسرهای ورود و خروج اعضای کاروان و حتی محدودیت‌هایی که روند آماده‌سازی تیم را تحت تأثیر قرار داده، مسائلی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. وقتی یک تیم فرصت حضور زودتر در محل مسابقات را از دست می‌دهد، وقتی اعضای پشتیبانی‌اش کنار تیم نیستند، وقتی قبل و بعد از ورود به خاک کشور میزبان در فرودگاه دچار مشکلاتی کلافه‌کننده شده‌ایم و حتی فرآیندهای عادی سفر به چالش تبدیل می‌شود، طبیعی است که احساس کند در شرایطی برابر قرار ندارد.

در جام جهانی قرار است بازی‌ها در زمین تعیین تکلیف شوند، نه پشت گیت‌های فرودگاه یا میزهای اداری. اگر اصل بر عدالت و احترام به همه تیم‌هاست، ایران نیز باید از همان شرایطی برخوردار باشد که برای دیگر حاضران در این تورنمنت فراهم شده. مطالبه احترام و رفتار برابر، درخواست امتیاز ویژه نیست؛ مطالبه یک حق بدیهی است.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال