کد خبر: ۲۹۵۳۶

تاریخ: ۲۰ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۹:۰۰

ستاره‌های باتجربه و رهبران قهرمانی

ترکیب خلاقیت اولادقباد و آقاپور و رهبری طیبی، ساختاری متوازن برای تیم ملی ایران ایجاد کرد.

یادداشت_ قهرمانی چهاردهم تیم ملی فوتسال ایران در جام ملت‌های آسیا، بیش از هر چیز حاصل تلفیق تجربه، رهبری و کیفیت فنی بازیکنانی بود که در لحظات حساس، تفاوت را رقم زدند. در این مسیر، مسلم اولادقباد و حسین طیبی به‌عنوان دو چهره شاخص، نقشی فراتر از آمار خام ایفا کردند و ستون‌های فنی و روانی تیم ملی بودند.
مسلم اولادقباد، با سبک بازی مدرن و تکنیک ناب، یکی از موتورهای حرکتی تیم ایران در این تورنمنت بود. او که سال‌هاست در بالاترین سطح فوتسال اروپا بازی می‌کند، تجربه بین‌المللی خود را به شکلی هوشمندانه در خدمت تیم ملی قرار داد. اولادقباد در فاز هجومی، بازیکنی صرفاً گل‌زن نبود؛ بلکه با تحرک بالا، پاس‌های عمقی و توانایی حفظ توپ در فضاهای محدود، نظم دفاعی حریفان را به‌هم می‌ریخت. گل او در مرحله گروهی، نمادی از حضور مؤثرش در لحظات کلیدی بود، اما تأثیر واقعی او را باید در جریان‌سازی حملات، کشاندن مدافعان و ایجاد فضا برای سایر بازیکنان دید. اولادقباد در این قهرمانی، نقش یک بازی‌ساز پنهان را داشت؛ بازیکنی که شاید همیشه در تیتر نبود، اما ریتم تیم را تنظیم می‌کرد.
سالار آقاپور که بهترین بازیکن فوتسال آسیاست نیز دقیقا همان کاری را کرد که از او انتظار می‌رفت. مدیریت بدون کم و کاست، اجرای جذاب در زمین و دوختن توپ به تور دروازه یا ایجاد موقعیت‌های دیدنی برای گشودن دروازه رقبا. یک اجرای بی‌نقص در حد آقای سال فوتسال قاره.
در سوی دیگر، حسین طیبی به‌عنوان کاپیتان، قلب تپنده تیم ملی ایران بود. طیبی با سال‌ها حضور در بالاترین سطح فوتسال آسیا و جهان، رهبری آرام اما قاطع را به نمایش گذاشت. گل‌زنی او در مرحله گروهی، تنها بخشی از اثرگذاری‌اش بود؛ چرا که نقش اصلی طیبی در مدیریت لحظات دشوار مسابقات نمایان شد. او در زمان‌هایی که فشار روانی روی تیم بالا می‌رفت، با تصمیم‌های درست، حفظ توپ و هدایت هم‌تیمی‌ها، تعادل تیم را حفظ می‌کرد. تجربه طیبی به‌ویژه در مراحل پایانی تورنمنت، عاملی تعیین‌کننده در حفظ تمرکز و انسجام تیم بود.
ترکیب خلاقیت اولادقباد و آقاپور و رهبری طیبی، ساختاری متوازن برای تیم ملی ایران ایجاد کرد؛ساختاری که هم از نظر فنی برتر بود و هم از نظر ذهنی آماده. قهرمانی چهاردهم ایران، تنها یک موفقیت آماری نبود، بلکه نشانه‌ای از تداوم نسل طلایی فوتسال ایران است؛ نسلی که با اتکا به بازیکنانی چون اولادقباد و طیبی، همچنان معیار برتری در آسیا محسوب می‌شود.