سرمقاله - ۱۱۲ روز به آغاز بزرگ‌ترین و مهم‌ترین فستیوال فوتبالی دنیا یعنی جام جهانی ۲۰۲۶ باقی مانده و در این فاصله به سی‌صدمین شماره روزنامه فدراسیون رسیده‌ایم. در روزگاری که بستر رسانه‌ای از فضای نوستالژیک مکتوب به دنیای ارتباطات دیجیتال کشیده شده و ویدئوها بیش‌تر از متن‌ها لایک و کامنت می‌گیرند، روزنامه‌خوان‌ها انگشت‌شمار هستند و روزنامه‌نویس‌ها از آن هم انگشت‌شمارتر. همین خصیصه، روزنامه‌خوان را ریزبین‌تر می‌کند و روزنامه‌نویس را وسواسی‌تر؛ تا بلکه محصول نهایی شایسته عرضه در پیشگاه مخاطبانی باشد که فوتبال را می‌فهمند و دوست دارند. روزنامه فدراسیون در بیش از یک سال عمر خود، همواره به‌عنوان بازویی مهم در مسیر اطلاع‌رسانی، یاور فدراسیون بوده و حالا سعی می‌کند در سده چهارم خود به منصه بلوغ برسد. در روزهایی که ثانیه به ثانیه آن برای تیم ملی مهم است و قطعاً ریزترین جزئیات در جام ۲۰۲۶ تأثیر خواهد داشت، روزنامه فدراسیون همراه همیشگی یوزهای سپیدپوش پارسی ماند و مسیری را پیش گرفت که بیش از هر چیز، بوی نوستالژی می‌دهد. بوی کودکی همین ملی‌پوشانی که امروز به امید اول و آخر یک ملت برای میدان جهانی تبدیل شده‌اند. همین‌هایی که سال‌ها قبل به عشق خواندن جهان فوتبال، کیهان ورزشی، خبر ورزشی و روزنامه‌هایی که اکنون فقط یک اسم و یک خاطره از آن‌ها باقی مانده؛ مسیر زمین خاکی را تا کیوسک می‌دویدند و منتظر دیدن نام‌شان در لیست دعوت‌شده‌ها به اردوی ملی نونهال و نوجوانان بوده‌اند. مسیر ما همان است؛ کمی متفاوت‌تر اما باورمند به رسالت همیشگی، به این که فوتبال روح دارد و همه ما باید حافظ روح پاک آن باشیم.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال